Je ne suis pas fier…

Als we nu eens zouden stoppen met roepen en schelden, op sociale media en elders? Als we nu eens beleefde, welopgevoede, beschaafde en gemanierde mensen zouden zijn? Ferm van gedacht verschillen, denken en zelfs zeggen dat wat A of B zegt eigenlijk onzin is, het mag. Zeker als we ook zeggen waarom we denken dat dat onzin is. Maar al dat schelden, tieren, beledigen, dat tempeesten zonder temper: het wordt mij geregeld teveel.

Geldt dat ook voor mijn eigen partij? Zeer zeker. Ik ben een (als maar meer eigenlijk) overtuigd lid van de Nieuw-Vlaamse Alliantie, denk nog altijd dat we (bijvoorbeeld in Gent) de werkelijkheid als grootste supporter hebben, en dat er bijgevolg reden is tot fundamentele vrolijkheid. En dus niet voor zuur gezeik of hitsig getier. Ik wil bij de partij zijn van rustige, redelijke, geciviliseerde mensen. N-VA is niet de Niet zo Vriendelijke Aanhang (van Bart De Wever).

Geldt dat ook voor andere partijen? Zeer zeker. Ik ken regeringsleden van andere partijen die intelligente, ijverige bestuurders zijn en goed werk leveren. Waarom moeten die dan zo nodig buitengewoon denigrerende dingen zeggen over lokale tegenstrevers? Is er geen grens waar we met zijn allen niet over gaan? Als we dat nu eens zouden afspreken?

Geldt dat ook voor de media? Nog veel meer eigenlijk. Omdat die par nature altijd alles vergroten. Dat is altijd zo geweest, zal ook zo blijven. Maar er is meer aan de hand. Ik neem één voorbeeldje. Een pars pro toto, one amongst the many, eentje uit de vele, helaas.

 

Ik kan de laatste weken al eens meer van vier tot zeven naar De Wereld Vandaag luisteren. Mijn god, wat een hijgerig gedoe van wezenlijk gelijkgezinden die alles zeerzeer erg vinden, waar alles zo eindeloos wordt opgerekt dat belangrijke feiten finaal futiel worden. Als je dat uitgezeten hebt kan de wereld vandaag je gestolen worden, en lever je je volgaarne over aan Netflix: daar weet je helemaal zeker dat het fictie is.

Ik vind dat we met zijn allen slimmer en dus ook minder brutaal moeten zijn. Net om de mensen bij de les te houden. Net om er voor te zorgen dat ze niet de politiek en de media gaan imiteren, en straks ook gaan stemmen met de voeten vooruit. In ons aller belang dus.

Ikzelf beloof ook mijn uiterste best te doen. Scherp zijn, ja. Onbeleefd: nee. En ik koester mijn twee liefdes: voor het beschaafde politieke debat en voor creatieve, intelligente, verrassende en verrijkende media.

 


Eerder

Twitterende kinderen

Er zit aan onze politieke malaise een paradoxaal neveneffect: zelden tevoren is de onverschilligheid tegenover de politiek zo groot geweest. Ik beklaag al diegenen die vandaag om den brode politiek...

Lees het hele artikel

Twitterende kinderen

Er zit aan onze politieke malaise een paradoxaal neveneffect: zelden tevoren is de onverschilligheid tegenover de politiek zo groot geweest. Ik beklaag al diegenen die vandaag om den brode politiek...

Lees het hele artikel

Zuid en Noord

De Coronacrisis heeft grote schade aangericht. Maar het is zonder meer een pluspunt dat ze ook problemen op scherp heeft gezet die er eigenlijk al langer waren, maar alsnog onder de waterlijn bleve...

Lees het hele artikel

De Duistere Hoeken in het Huis van Vertrouwen

Frederik Delaplace heeft op zijn eerste VRT-dag een aantal keren dezelfde vraag moeten beantwoorden: of de VRT wel genoeg geld kreeg? Vraag waarop een verstandig antwoord kwam: eerst het verhaal, d...

Lees het hele artikel
1 van pagina's Nieuwer Eerder