Ik koester de herinnering aan Walter Capiau.

Ik bewaar de beste herinnering aan Walter Capiau. Toen ik 18 was, was ik lid van het animatieteam bij de Christelijke Mutualiteit, in het Zwitserse Fiesch. Met Walter, en ook met Martin De Jonghe. 
 
Capiau was toen een naar verluidt uitstekend godsdienstleraar in het technisch onderwijs. Maar ook toen een bijzonder geestige mens. Die ik eigenlijk het best vond in zijn Capriolen op omroep Brabant. Hij belde toen met de meest waanzinnige verhalen naar mensen, ook gezagsdragers, om te zien hoe ze zouden reageren. Zouden er daar nog opnames van zijn? Ik vind die niet...
 
Ik heb hem dan tientallen jaren niet meer gezien. Tot ik politicus werd. Capiau bleek een partijgenoot en was heel blij met mijn ‘overstap’. En ook toen viel het mij op: wat een speelse geest, ook voor de jonge zeventiger die hij toen was. Heerlijke man! 
 
Ik koester de herinnering aan Walter Capiau.

Eerder

Twitterende kinderen

Er zit aan onze politieke malaise een paradoxaal neveneffect: zelden tevoren is de onverschilligheid tegenover de politiek zo groot geweest. Ik beklaag al diegenen die vandaag om den brode politiek...

Lees het hele artikel

Twitterende kinderen

Er zit aan onze politieke malaise een paradoxaal neveneffect: zelden tevoren is de onverschilligheid tegenover de politiek zo groot geweest. Ik beklaag al diegenen die vandaag om den brode politiek...

Lees het hele artikel

Zuid en Noord

De Coronacrisis heeft grote schade aangericht. Maar het is zonder meer een pluspunt dat ze ook problemen op scherp heeft gezet die er eigenlijk al langer waren, maar alsnog onder de waterlijn bleve...

Lees het hele artikel

De Duistere Hoeken in het Huis van Vertrouwen

Frederik Delaplace heeft op zijn eerste VRT-dag een aantal keren dezelfde vraag moeten beantwoorden: of de VRT wel genoeg geld kreeg? Vraag waarop een verstandig antwoord kwam: eerst het verhaal, d...

Lees het hele artikel
1 van pagina's Nieuwer Eerder