Boer

Zoals bij heel veel Vlamingen waren ook al mijn voorouders generaties lang kleine boeren. Mijn grootvaders (allebei uit gezinnen met 12 kinderen) waren de eerste generatie die de landbouw verlieten; de ene om rijkswachter te worden, de andere bij ‘Den Ijzeren Weg’.

Maar ze hadden wel broers en zussen boeren. En de jongste zus had ‘t Hof overgenomen, de ouderlijke boerderij: het was de verzamelplaats; iedereen kwam naar ‘t Hof. Ik mocht ook mee.

Als kind van een jaar of zeven droomde ik ervan boer te worden. Ik was gek op alle geuren en kleuren. De varkens voeren met ‘bras’ (een soort dikke soep van kleine aardappels) en de koeien melken, en warempel, ik kon dat.

En na het ploegen mocht ik eggen, op een soort rieten tapijt dat door het paard werd voorgetrokken. En ik mocht ook geregeld op de rug van het paard: groot, indrukwekkend beest, hoog, breed. Boer zou en moest ik worden.

Het is een beetje anders gelopen.

En een boerderij is intussen een landbouwbedrijf geworden. Ik heb er onlangs een bezocht. En ook nu weer: onder de indruk, zij het om totaal andere redenen. De schaal: maar liefst 800 koeien. Voer is een hoogtechnologisch product, ook al maken ze het nog helemaal zelf. Kennis, computers, kostencontrole, voortdurend aanpassen aan nieuwe evoluties op de markt: het is wat alle andere bedrijven ook moeten doen. 

Maar au fond er is ook nog veel gebleven zoals op ‘t Hof: de liefde voor de stiel overweldigt alles. Een jonge boer die zegt dat hij er altijd van gedroomd heeft te boeren. Begonnen met een 50-tal koeien, en dan gedreven uitgebreid. En nog iets. Ja, de beesten moeten opbrengen, maar ze worden wel gekoesterd, verzorgd met heel veel liefde. 

En wat ook zonder twijfel is gebleven, zoals op ‘t Hof: hard werken. Veel vakantie is er niet.

 Als er een uitje is, dan moet dat helaas apart. Iemand moet op het hof blijven. En mopperen, zeuren en zagen is er ook niet bij. Ze zien het zitten, ze hebben plannen.

Het is een mentaliteit - men zal nu zeggen ‘spirit’ - die ons allemaal gebracht heeft waar we staan. Laten we dat nooit loslaten


Eerder

Wij, het volk.

Alle vergelijkingen lopen altijd mank, en dus ook deze, maar wat je electoraal ziet in Amerika, zie je ook bij ons in Vlaanderen: er is de elite, en er zijn de mensen. In de VS is dat respectieveli...

Lees het hele artikel

Cafépraat

Ik schat hem halfweg de 70, maar hij is kwiek: hij gaat drie keer per week joggen, heeft een drukke, overvolle agenda; hij klaagt alleen over het feit dat hij niet meer kan lezen zonder bril. Hij i...

Lees het hele artikel

Beweging

Eentje om te bewaren. De Open VLD zal in de eerstkomende jaren de open VLD blijven, maar niet in Gent. In Gent komt er in 2024 een zogeheten Open Stadslijst getrokken door Mathias De Clercq, maar i...

Lees het hele artikel

Meerderheid

Ik studeer bijna elke dag een beetje wiskunde, en dat is zeer interessant. Ik doe dat omdat ik in mijn zeer jonge jaren in wiskunde bepaald geen uitblinker was, zelfs niet met het Latijn-Griekse mi...

Lees het hele artikel
1 van pagina's Nieuwer Eerder