Transmigranten

Ik zit er bijna zes jaar, maar ik kan nog altijd in de gemeenteraad van mijn stoel vallen.
Maandagavond bijvoorbeeld.

Toen Daniel Termont het over de transmigranten had: hij wil ze gewoon helpen om naar Engeland te gaan. ‘Het is ook het enige wat ze willen. En die mensen misdoen ook niets voor de rest. En de UK is toch niet solidair, ze willen uit de EU. Dat ze er dan hun plan mee trekken.’

Jaja, burgemeester van de tweede stad van Vlaanderen. Die eraan toevoegt dat zijn standpunt is ingegeven door louter humane overwegingen, ‘uit compassie’. De woorden van de Merkel van Gent. Het bekende Wir schaffen das wordt in Gent We welcome and help everybody. 

Een groter aanzuigeffect is nauwelijks te bedenken. Want dat zal, zonder ook maar de minste twijfel, het gevolg zijn: tienduizenden mensen zullen naar hier komen om de overtocht te maken. De mensensmokkelaars zullen gouden tijden kennen.

En wij, we zullen worden overspoeld. En de problemen van nu zullen, vergeleken met wat ons dan te wachten staat, kleinigheden zijn.

Ook de argumentatie van Termont is merkwaardig. Kort door de bocht: om de Britten te straffen voor de Brexit.

En zal ik nog eens iets voorspellen? Als het zo ver ooit zou komen, dan zal Termont een van de eersten zijn om Theo Francken en Jan Jambon tegen de muur te spijkeren. Dat kennen we intussen. Eerst tegenwringen tegen wie ferm optreedt, en dan zeggen dat het lang niet ferm genoeg is.

Dat soort onzin moet stoppen. Via lijst 2 plaats 27. 


Eerder

Een kwestie van vertrouwen

In de jaren 60 kwam de soepboer aan huis. Almaar meer moeders gingen uit werken, en dus was er een gat in de markt. Het systeem was simpel. Onder de brievenbus werd er een houten hokje getimmerd, v...

Lees het hele artikel

Wouter Beke: verantwoordelijk maar onbevoegd?

Het is één van de kleine dingen die ik nooit ga vergeten. Een Peanuts-strip waarin Charlie Brown, de eeuwige loser, op straat van verschillende mensen zonder enige aanleiding een pak slaag krijgt. ...

Lees het hele artikel

Opa vertelt

Ik ben één keer uitgestuurd naar oorlogsgebied. Naar Rwanda, in de herfst van 1990. Toen dat land vanuit het grensgebied met Oeganda, werd aangevallen door de ‘rebellen’ van het Front Patriotique R...

Lees het hele artikel

De PvdA en haar onsterfelijke Oude Vormen en Gedachten

Het is maar dat u het weet: Venezuela, Nicaragua, Wit-Rusland, Cuba en Syrië steunen de Russische invasie van Oekraïne

Lees het hele artikel
1 van pagina's Nieuwer Eerder