Task Force

Van de week mijn eerste gemeenteraadscommissie gehad. Ben verkozen tot voorzitter van de Commissie Cultuur, Sport en Evenementen. Was even wennen aan een wat verschillende manier van werken, verschillend van de Kamer. Goed in de Gentse gemeenteraad is dat bij mondelinge vragen andere leden zich kunnen 'aansluiten', en er af en toe een echt debat, ja zelfs een gesprek ontstaat. In de Kamer is dat eigenlijk behoorlijk steriel.

Tegelijk heb ik moeten vaststellen dat ook in Gent de illusie van goed bestuur zwaarder doorweegt dan het primaat van de politiek.

Concreet. Op de Korenmarkt komen er twee kunstwerken. Een beslissing van drie jaar terug. Maar met het plaatsen van een kunstwerk is het blijkbaar als met het bouwen van een brug/tunnel/kunstwerk: door loodzware procedures die de indruk wekken dat er goed bestuurd wordt, komt men geen stap vooruit. Er staan alleen twee sokkels, waarvan veel Gentenaars allicht denken dat het laag uitgevallen zitbanken zijn.

De kunstwerken zijn onderdeel van de heraanleg van dit centrale stadsplein. Anders gezegd: de Korenmarkt is zo grijs en doods geworden dat er kleur moet komen. En vandaar die twee kunstwerken (zuilen van licht, wordt gezegd), waarvan het theoretische concept - ja, dat bestaat - bedacht is door de architecten die het plein hebben ontworpen.

En dan begint het.

Er wordt een bemiddelaar (!) aangesproken, een (vanzelfsprekend) extern consulent, die de kunstenaars moet vinden om dat concept in te vullen. Maar daar komt niets van in huis. Er zijn contacten, er is zelfs sprake van contracten, maar dat mislukt allemaal. Alle binnen- en buitenlandse artiesten (o.m. Anne Theresa De Keersmaeker) vinden het naar verluidt geweldig, maar ze bedanken. De werkgroep 'kunst in de publieke ruimte' komt er aan te pas. Maar ook dat brengt alleen maar bijkomende problemen. Kunstenaar Didier Vermeiren wil wel, maar zijn concept wordt afgewezen vanwege 'artistiek te beperkt..'

Intussen is er een nieuwe coalitie en een nieuwe schepen, en wat kondigt die aan? Een werkgroep, een commissie, een TASK FORCE. En ook nog eens drie experts! Én de horecacoach! Wat die daar komt bij doen is onduidelijk. Is dat om de liberalen de indruk te geven dat ze ook mogen meedoen? Is het om in de plaats van de kunstwerken twee gigantische tapkranen te plaatsen? Is het omdat kunst eten en drinken is? Nobody knows.

Ik vind dat politici verkozen worden om beslissingen te nemen. En dat is in dit geval ook simpel. Je organiseert een wedstrijd, en je kiest het beste. Liefst zelfs met enig enthousiasme dat je dan kan overbrengen op de bevolking. (In de 17de eeuw kocht de stad Dendermonde een werk van Rubens. Een derde van de bevolking ging mee naar Antwerpen om het doek op te halen. Kunst van en voor het volk, het bestaat/bestond.)

Maar neen dus, er komt een task force. Mijn god!

Mijn voorstel? Zet er gewoon bomen. Dat geeft ook kleur. En voor 600.000 euro moet er wel een boompje te kopen zijn...


Eerder

Het zinnetje teveel

Het is het kenmerk van Jean-Marie Dedecker. Het ene zinnetje waarover iedereen dan valt en eindeloos doorboomt, waardoor de rest van een uitstekend geargumenteerd betoog compleet over het hoofd wor...

Lees het hele artikel

Binnenkort thuis op de buis: een 22-jarige gast uit Vilvoorde

Ik huiver voor mensen met een missie: rabiate flaminganten, onverbeterlijke communisten, fanatieke IS-strijders, ongekroonde prinsen, VRT-directeurs. Die zijn gevaarlijk omdat ze hun al met al gewo...

Lees het hele artikel

De warmte van het nest

Ik zal dat nooit vergeten. In de Kamercommissie Sociale Zaken – ik zat in de oppositie, en had me vastgebeten in de pensioenwetgeving – moest een zogeheten reparatiewet worden behandeld (een wet wa...

Lees het hele artikel

De verrekte gelijkhebber

Er zijn mensen die dat een geweldig idee vinden: ‘Ik heb het voor het zeggen: mijn wil is wet.’ Er zijn er die dat een ronduit afschuwelijke gedachte vinden; omdat het op gespannen voet staat met d...

Lees het hele artikel
1 van pagina's Nieuwer Eerder