Spelen met de welvaart.

 

Ondernemers zorgen voor de basis van onze welvaart. Ze zorgen voor jobs, betalen belasting. En dus moet een stadsbestuur ondernemerschap toejuichen, ondersteunen en aanmoedigen. Helaas is dat in Gent een ander verhaal. In de buurt van de Zwijnaardsesteenweg en de De Pintelaan kunnen ze daar helaas over meespreken. Hieronder hun verhaal, een samenvatting van verschillende getuigenissen.

Het verhaal van bakker Frimout die VLD-schepen Peeters uitnodigde, maar die kon het niet appreciëren dat Frimout ook de pers had uitgenodigd. Als ik dat geweten had, dan had ik mij beter voorbereid, zei de schepen. De bakker vroeg eigenlijk alleen maar te luisteren… En te kijken. Naar hoe de buurt getroffen wordt door leegstand: handelszaken van vele generaties verdwijnen. 

De parkeerdruk is in de buurt al geruime tijd behoorlijk hoog. Het antwoord van de stad? Het aantal parkeerplaatsen wordt verminderd…

Nog een verhaal. Orthopedie Matton. Ze doen een grote investering: een nieuwbouw met atelier in de De Pintelaan. Net als dat klaar is, ligt de straat gedurende maar liefst TWEE JAAR (!) open. De parkeerplaats voor hun deur verdwijnt: uitgerekend dus bij een zaak met heel veel mensen-met-een-handicap als klant…

Veel handelaars zien ook geen goede reden waarom er in de Zwijnaardsesteenweg eenrichtingsverkeer is ingevoerd. Zonnecenter La Playa signaleert mij dat niemand de moeite heeft gedaan om dat uit te leggen…

En het probleem is ruimer dan dat van individuele ondernemers. In dezelfde buurt vind je de grootste werkgever van de provincie: het Universitair Ziekenhuis (UZ). Nogal wat werknemers, patiënten en bezoekers van het UZ parkeren in de omliggende straten. Dat is immers goedkoper dan in het UZ, waar vaak ook geen plaatsen meer over zijn…

Maar zelfs als dat even duur zou zijn is het evident dat – of je dat nu wil of niet - alleen meer parkeerplaatsen voor het UZ een echte oplossing kan zijn. Ze hebben er ook plaats voor. Maar dat is dus zonder het stadsbestuur gerekend. Extra parkeerplaatsen? No way!

Drie concrete verhalen die aantonen hoe het stadsbestuur, dat prat gaat op zijn ‘participatief’ model, niet eens de moeite doet om naar al met al redelijke vragen en verzuchtingen te luisteren. Het ontgaat Watteeuw & Co dat niet iedereen overal en altijd gebruik kan maken van het openbaar vervoer.

En ondernemers ronduit schofferen: het is spelen met de welvaart.

A propos… Voor 14 oktober: lijst 2, plaats 27.

Wij gaan wél luisteren. Beloofd.


Eerder

Het zinnetje teveel

Het is het kenmerk van Jean-Marie Dedecker. Het ene zinnetje waarover iedereen dan valt en eindeloos doorboomt, waardoor de rest van een uitstekend geargumenteerd betoog compleet over het hoofd wor...

Lees het hele artikel

Binnenkort thuis op de buis: een 22-jarige gast uit Vilvoorde

Ik huiver voor mensen met een missie: rabiate flaminganten, onverbeterlijke communisten, fanatieke IS-strijders, ongekroonde prinsen, VRT-directeurs. Die zijn gevaarlijk omdat ze hun al met al gewo...

Lees het hele artikel

De warmte van het nest

Ik zal dat nooit vergeten. In de Kamercommissie Sociale Zaken – ik zat in de oppositie, en had me vastgebeten in de pensioenwetgeving – moest een zogeheten reparatiewet worden behandeld (een wet wa...

Lees het hele artikel

De verrekte gelijkhebber

Er zijn mensen die dat een geweldig idee vinden: ‘Ik heb het voor het zeggen: mijn wil is wet.’ Er zijn er die dat een ronduit afschuwelijke gedachte vinden; omdat het op gespannen voet staat met d...

Lees het hele artikel
1 van pagina's Nieuwer Eerder