Over democratie en de elite

De tekening die u in de fotogalerij vindt (onder ‘Elitaire opvattingen over democratie’) heb ik al een tijdje. Het is een tekening die via mail druk wordt rondgestuurd. Ze is in die zin interessant dat ze laat zien hoe de elite denkt over politiek, democratie, meningsverschil, en hoe ze daarmee omgaat.

Want dat wil ik wel al zeggen: de afbeelding circuleert, en wordt doorgemaild door lieden die te meten aan hun portefeuilles en hun jobs en verantwoordelijkheden, behoren tot de betere kringen. Ze komen bijeen op de betere plaatsen, drinken de betere wijnen, en achten zichzelf zeer hoog. Ondanks hun verschillende politieke kleuren, omschrijven ze zichzelf als progressief. Een aantal van hen pretenderen zelfs, zeggen zelfs luidop dat ze iets doen waar de mensheid beter van wordt.

Ik weet om wie het gaat, heb een (denk ik) bijna volledig overzicht, maar weiger hen vooralsnog te noemen. We zien wel…

Deze tekening getuigt intellectueel gesproken van nog vele niveaus minder dan de bewering van Tom Lanoye in De Morgen die het waardendiscours van mijn partij afdeed als de terugkeer naar Victoriaanse tijden. (Sprakeloos is, geheel terzijde, een meesterwerk, en ik zal dat blijven zeggen.) Alleen hoop ik dat Tom zich voortaan beperkt tot de dingen die hij écht goed kan. Want wat hij totnogtoe in de politiek heeft gedaan, was niet echt een succes. Hij heeft zelfs nog op de lijst gestaan van Agalev, maar toen ook met een geweldig ingewikkelde uitleg erbij, die erop neerkwam dat hij het eigenlijk niet meende. En de kiezers hadden dat begrepen, bleek achteraf uit het resultaat… Swat, ik hoop dat hij blijft schrijven.

Het doet mij allemaal denken aan de twee schitterende gesprekken die ik heb gevoerd met Bart De Wever over mijn overstap. Toen ik ja had gezegd, vroeg Bart of ik wel goed wist wat ik deed. Want, zei hij, zodra dat bekend wordt, zal je zien dat je in bepaalde kringen waar je nu een gerespecteerd mens bent, geweerd zal worden, zelfs gedemoniseerd. Ik heb dat toen nauwelijks ernstig genomen, en dat weggelachen.

Slimme mens, Bart De Wever, en nog zo jong!

Niet dat mij dat soort tekeningen (meervoud, ja, ik heb er nog) raakt. Eigenlijk heb ik dat nog graag ook, want een klein beetje oorlog, dat ligt me wel. En het bevestigt, wat ik al wist: niets is wat het lijkt, ook de elite niet.


Eerder

De Transparante Schijn

Volgens de regels van de kunst mag het niet: schrijven over wit, maar beginnen over zwart, waar ook veel voor te zeggen valt. Toch doe ik het. En niet alleen omdat de regels van de kunst in postmod...

Lees het hele artikel

Een simpel mechaniekje

‘We hebben onze les geleerd.’ Het is de boodschap van BBC-baas Tim Davie, na maar liefst 110.000 klachten van kijkers en luisteraars – net geen verdubbeling van een vorig record uit 2005 - over de ...

Lees het hele artikel

Over de literatuur en het wereldgebeuren

Ik heb het in de Germaanse geleerd: literatuur is toegevoegde waarde bij de werkelijkheid. Freud moet ooit hebben gezegd dat hij zonder Shakespeare en Dostojevski nooit tot hetzelfde wetenschappel...

Lees het hele artikel

De stand van de staat

Het is een klein bericht, ergens in het midden van de krant. De FOD Financiën gaat tijdelijk 200 mensen in dienst nemen om slachtoffers van de watersnood te helpen met ‘hun documenten’. Een initiat...

Lees het hele artikel
1 van pagina's Nieuwer Eerder