Over de kracht van de verontwaardiging

Kristl Strubbe weze geprezen. Via Facebook verspreidt ze een filmpje met een toespraak van Stephen Fry , in The Intelligence² Debate. Dankje, Kristl.

Ik kan het iedereen aanraden. Helaas zijn er geen ondertitels (zoals vaak op de vrt, quoi – grapje !!!!), maar zelfs wie geen woord Engels verstaat, moet toch maar eens kijken. Wat je ziet is een door de wol geverfde media-mens (presentator van vele tv- en radioprogramma’s, acteur, auteur), maar een die écht kwaad is. Wat een kracht, wat een schoonheid, wat een geloofwaardigheid, wat een boosheid! Fry heeft mij aangeraakt.

Hij valt de Roomse Kerk aan. Maar dat is, anders dan u misschien zou denken, voor mij niet eens het punt. Punt is dat hij duidelijk is, uitgesproken. Zoals Etienne Vermeersch dat is bij ons. Maar ik wil meer van dat soort mensen in Vlaanderen. Mensen die niet alleen zeggen dat ze er voor gaan, maar dat ook doen. Ook, en met name in de politiek.

Ronduit indrukwekkend is de passage waarin hij voorleest hoe de huidige paus, de vroegere bisschop Ratzinger zijn ‘onderdanen’ het zwijgen oplegt als ze weet hebben van gewijd kindermisbruik. (Niets is zo sterk als feiten en geschriften.) Fry citeert daarna de opvattingen van de Kerk over homo’s: je mag het zijn, maar je mag het niet doen… Fry ís homo, en vraagt zich af waarom die mensen denken dat ze hem moeten ver- of zelfs beoordelen, alleen omdat hij is zoals hij is. Les aroseurs arosés.

Stephen Fry’s toespraak is een mooi voorbeeld van de toepassing van de regels in de klassieke welsprekendheid met alles erop en eraan. Ik kan daar eindeloos van genieten. Zeker als dat op de koop toe gebeurt met goed gedraaide zinnen, juiste woorden, in taal met de kracht van muziek.

Maar het sterkst van al is de verontwaardiging en de overtuiging. Doet me denken a contrario aan wat ik ooit heb opgeschreven uit de mond van toppoliticus A over toppoliticus B: als hij twee keer zijn eigen speech had gelezen, dan geloofde hij dat nog ook. Dat kunnen alleen grote politici…

Kan u begrijpen dat ik als gelovige van de politiek daar zo kwaad van word?


Eerder

Een kwestie van vertrouwen

In de jaren 60 kwam de soepboer aan huis. Almaar meer moeders gingen uit werken, en dus was er een gat in de markt. Het systeem was simpel. Onder de brievenbus werd er een houten hokje getimmerd, v...

Lees het hele artikel

Wouter Beke: verantwoordelijk maar onbevoegd?

Het is één van de kleine dingen die ik nooit ga vergeten. Een Peanuts-strip waarin Charlie Brown, de eeuwige loser, op straat van verschillende mensen zonder enige aanleiding een pak slaag krijgt. ...

Lees het hele artikel

Opa vertelt

Ik ben één keer uitgestuurd naar oorlogsgebied. Naar Rwanda, in de herfst van 1990. Toen dat land vanuit het grensgebied met Oeganda, werd aangevallen door de ‘rebellen’ van het Front Patriotique R...

Lees het hele artikel

De PvdA en haar onsterfelijke Oude Vormen en Gedachten

Het is maar dat u het weet: Venezuela, Nicaragua, Wit-Rusland, Cuba en Syrië steunen de Russische invasie van Oekraïne

Lees het hele artikel
1 van pagina's Nieuwer Eerder