Karel toch !

Ik heb altijd bewondering gehad voor Karel De Gucht. Ik was het in mijn journalistentijd lang niet altijd met hem eens, maar je wist ten minste waarvoor hij stond, wat hij dacht, … Hij deed ook de moeite om het uit te leggen. Ik denk dat ik ooit nog voor hem heb gestemd. Helaas, ‘la fonction crée l’homme et ses opinions’ . Ook bij Karel De Gucht.

Het lijkt er immers op dat Europese hoge functies het kennelijke nadeel hebben dat men afgesneden raakt van de werkelijkheid. Daardoor zegt een redelijk eigenzinnig mens als De Gucht wel eens redelijk onzinnige dingen. Dit bijvoorbeeld.

"België heeft recht op een regering, ook zonder N-VA. Daarom zou het zinvol zijn om met de drie traditionele partijen (CD&V, SP.A en Open VLD) naar de Franstaligen te stappen en voor te stellen: Oké, we doen het zonder de N-VA, maar in ruil garanderen jullie ons een serieuze staatshervorming, de splitsing van BHV en de hervorming van justitie, pensioenen en noem maar op.”

Eigenlijk is zijn voorstel aan de Franstaligen: we gaan een regering zonder N-VA vormen… die het programma gaat uitvoeren… van de N-VA ! Want een regering met “een serieuze staatshervorming, de splitsing van BHV en de hervorming van justitie, pensioenen en noem maar op”, dat ziet de N-VA, denk ik, wel zitten… Om maar te zeggen dat destijds De Guchts epitheton ornans toogstrateeg niet zo maar uit de hemel kwam vallen.

Vandaar allicht ook dat niemand in de Open VLD op die uitspraken heeft gereageerd. En dat is jammer. Want ik word er treurig van als ik zie dat Karel De Gucht in de VLD de Mark Eyskens-rol speelt. Het klinkt misschien niet slecht, het is met overtuiging gebracht, maar het slaat nergens op, en iedereen weet dat. Karel toch!


Eerder

Een kwestie van vertrouwen

In de jaren 60 kwam de soepboer aan huis. Almaar meer moeders gingen uit werken, en dus was er een gat in de markt. Het systeem was simpel. Onder de brievenbus werd er een houten hokje getimmerd, v...

Lees het hele artikel

Wouter Beke: verantwoordelijk maar onbevoegd?

Het is één van de kleine dingen die ik nooit ga vergeten. Een Peanuts-strip waarin Charlie Brown, de eeuwige loser, op straat van verschillende mensen zonder enige aanleiding een pak slaag krijgt. ...

Lees het hele artikel

Opa vertelt

Ik ben één keer uitgestuurd naar oorlogsgebied. Naar Rwanda, in de herfst van 1990. Toen dat land vanuit het grensgebied met Oeganda, werd aangevallen door de ‘rebellen’ van het Front Patriotique R...

Lees het hele artikel

De PvdA en haar onsterfelijke Oude Vormen en Gedachten

Het is maar dat u het weet: Venezuela, Nicaragua, Wit-Rusland, Cuba en Syrië steunen de Russische invasie van Oekraïne

Lees het hele artikel
1 van pagina's Nieuwer Eerder