Je ne suis pas fier…

Als we nu eens zouden stoppen met roepen en schelden, op sociale media en elders? Als we nu eens beleefde, welopgevoede, beschaafde en gemanierde mensen zouden zijn? Ferm van gedacht verschillen, denken en zelfs zeggen dat wat A of B zegt eigenlijk onzin is, het mag. Zeker als we ook zeggen waarom we denken dat dat onzin is. Maar al dat schelden, tieren, beledigen, dat tempeesten zonder temper: het wordt mij geregeld teveel.

Geldt dat ook voor mijn eigen partij? Zeer zeker. Ik ben een (als maar meer eigenlijk) overtuigd lid van de Nieuw-Vlaamse Alliantie, denk nog altijd dat we (bijvoorbeeld in Gent) de werkelijkheid als grootste supporter hebben, en dat er bijgevolg reden is tot fundamentele vrolijkheid. En dus niet voor zuur gezeik of hitsig getier. Ik wil bij de partij zijn van rustige, redelijke, geciviliseerde mensen. N-VA is niet de Niet zo Vriendelijke Aanhang (van Bart De Wever).

Geldt dat ook voor andere partijen? Zeer zeker. Ik ken regeringsleden van andere partijen die intelligente, ijverige bestuurders zijn en goed werk leveren. Waarom moeten die dan zo nodig buitengewoon denigrerende dingen zeggen over lokale tegenstrevers? Is er geen grens waar we met zijn allen niet over gaan? Als we dat nu eens zouden afspreken?

Geldt dat ook voor de media? Nog veel meer eigenlijk. Omdat die par nature altijd alles vergroten. Dat is altijd zo geweest, zal ook zo blijven. Maar er is meer aan de hand. Ik neem één voorbeeldje. Een pars pro toto, one amongst the many, eentje uit de vele, helaas.

 

Ik kan de laatste weken al eens meer van vier tot zeven naar De Wereld Vandaag luisteren. Mijn god, wat een hijgerig gedoe van wezenlijk gelijkgezinden die alles zeerzeer erg vinden, waar alles zo eindeloos wordt opgerekt dat belangrijke feiten finaal futiel worden. Als je dat uitgezeten hebt kan de wereld vandaag je gestolen worden, en lever je je volgaarne over aan Netflix: daar weet je helemaal zeker dat het fictie is.

Ik vind dat we met zijn allen slimmer en dus ook minder brutaal moeten zijn. Net om de mensen bij de les te houden. Net om er voor te zorgen dat ze niet de politiek en de media gaan imiteren, en straks ook gaan stemmen met de voeten vooruit. In ons aller belang dus.

Ikzelf beloof ook mijn uiterste best te doen. Scherp zijn, ja. Onbeleefd: nee. En ik koester mijn twee liefdes: voor het beschaafde politieke debat en voor creatieve, intelligente, verrassende en verrijkende media.

 


Eerder

Een kwestie van vertrouwen

In de jaren 60 kwam de soepboer aan huis. Almaar meer moeders gingen uit werken, en dus was er een gat in de markt. Het systeem was simpel. Onder de brievenbus werd er een houten hokje getimmerd, v...

Lees het hele artikel

Wouter Beke: verantwoordelijk maar onbevoegd?

Het is één van de kleine dingen die ik nooit ga vergeten. Een Peanuts-strip waarin Charlie Brown, de eeuwige loser, op straat van verschillende mensen zonder enige aanleiding een pak slaag krijgt. ...

Lees het hele artikel

Opa vertelt

Ik ben één keer uitgestuurd naar oorlogsgebied. Naar Rwanda, in de herfst van 1990. Toen dat land vanuit het grensgebied met Oeganda, werd aangevallen door de ‘rebellen’ van het Front Patriotique R...

Lees het hele artikel

De PvdA en haar onsterfelijke Oude Vormen en Gedachten

Het is maar dat u het weet: Venezuela, Nicaragua, Wit-Rusland, Cuba en Syrië steunen de Russische invasie van Oekraïne

Lees het hele artikel
1 van pagina's Nieuwer Eerder