Je ne suis pas fier…

Als we nu eens zouden stoppen met roepen en schelden, op sociale media en elders? Als we nu eens beleefde, welopgevoede, beschaafde en gemanierde mensen zouden zijn? Ferm van gedacht verschillen, denken en zelfs zeggen dat wat A of B zegt eigenlijk onzin is, het mag. Zeker als we ook zeggen waarom we denken dat dat onzin is. Maar al dat schelden, tieren, beledigen, dat tempeesten zonder temper: het wordt mij geregeld teveel.

Geldt dat ook voor mijn eigen partij? Zeer zeker. Ik ben een (als maar meer eigenlijk) overtuigd lid van de Nieuw-Vlaamse Alliantie, denk nog altijd dat we (bijvoorbeeld in Gent) de werkelijkheid als grootste supporter hebben, en dat er bijgevolg reden is tot fundamentele vrolijkheid. En dus niet voor zuur gezeik of hitsig getier. Ik wil bij de partij zijn van rustige, redelijke, geciviliseerde mensen. N-VA is niet de Niet zo Vriendelijke Aanhang (van Bart De Wever).

Geldt dat ook voor andere partijen? Zeer zeker. Ik ken regeringsleden van andere partijen die intelligente, ijverige bestuurders zijn en goed werk leveren. Waarom moeten die dan zo nodig buitengewoon denigrerende dingen zeggen over lokale tegenstrevers? Is er geen grens waar we met zijn allen niet over gaan? Als we dat nu eens zouden afspreken?

Geldt dat ook voor de media? Nog veel meer eigenlijk. Omdat die par nature altijd alles vergroten. Dat is altijd zo geweest, zal ook zo blijven. Maar er is meer aan de hand. Ik neem één voorbeeldje. Een pars pro toto, one amongst the many, eentje uit de vele, helaas.

 

Ik kan de laatste weken al eens meer van vier tot zeven naar De Wereld Vandaag luisteren. Mijn god, wat een hijgerig gedoe van wezenlijk gelijkgezinden die alles zeerzeer erg vinden, waar alles zo eindeloos wordt opgerekt dat belangrijke feiten finaal futiel worden. Als je dat uitgezeten hebt kan de wereld vandaag je gestolen worden, en lever je je volgaarne over aan Netflix: daar weet je helemaal zeker dat het fictie is.

Ik vind dat we met zijn allen slimmer en dus ook minder brutaal moeten zijn. Net om de mensen bij de les te houden. Net om er voor te zorgen dat ze niet de politiek en de media gaan imiteren, en straks ook gaan stemmen met de voeten vooruit. In ons aller belang dus.

Ikzelf beloof ook mijn uiterste best te doen. Scherp zijn, ja. Onbeleefd: nee. En ik koester mijn twee liefdes: voor het beschaafde politieke debat en voor creatieve, intelligente, verrassende en verrijkende media.

 


Eerder

Worst van de VRT

Het is bekend: er is een universitair onderzoek gevoerd naar de onpartijdigheid van de Vlaamse Openbare Omroep, en er is niets aan de hand, op wat neuzelende op- en aanmerkingen na, diep verborgen ...

Lees het hele artikel

Anekdote

Wallonië is het enige buitenland waar we wél naartoe mogen, én een aanrader: het leven is er trager, vriendelijker, warmer, chaleureuzer. Je gaat daar niet alleen naar de winkel om iets te kopen. J...

Lees het hele artikel

Onpartijdigheid

Meten is weten. Maar het is niet verboden te meten én zijn verstand te gebruiken, voor zo ver voorradig. Dat is wat ik dacht na het lezen van het onpartijdigheidsrapport over VRT NWS. 104 bladzijde...

Lees het hele artikel

Van uw verslaggever in de Kamer

In de Kamer is er vaak politiek theater. Soms is dat amusant, soms zelfs spannend. Maar er is meer. Werk in de diepte. Waar geen hond op let. De Kamerleden zelf vaak ook niet. En dat is jammer, wan...

Lees het hele artikel
1 van pagina's Nieuwer Eerder