Ik koester de herinnering aan Walter Capiau.

Ik bewaar de beste herinnering aan Walter Capiau. Toen ik 18 was, was ik lid van het animatieteam bij de Christelijke Mutualiteit, in het Zwitserse Fiesch. Met Walter, en ook met Martin De Jonghe. 
 
Capiau was toen een naar verluidt uitstekend godsdienstleraar in het technisch onderwijs. Maar ook toen een bijzonder geestige mens. Die ik eigenlijk het best vond in zijn Capriolen op omroep Brabant. Hij belde toen met de meest waanzinnige verhalen naar mensen, ook gezagsdragers, om te zien hoe ze zouden reageren. Zouden er daar nog opnames van zijn? Ik vind die niet...
 
Ik heb hem dan tientallen jaren niet meer gezien. Tot ik politicus werd. Capiau bleek een partijgenoot en was heel blij met mijn ‘overstap’. En ook toen viel het mij op: wat een speelse geest, ook voor de jonge zeventiger die hij toen was. Heerlijke man! 
 
Ik koester de herinnering aan Walter Capiau.

Eerder

Het zinnetje teveel

Het is het kenmerk van Jean-Marie Dedecker. Het ene zinnetje waarover iedereen dan valt en eindeloos doorboomt, waardoor de rest van een uitstekend geargumenteerd betoog compleet over het hoofd wor...

Lees het hele artikel

Binnenkort thuis op de buis: een 22-jarige gast uit Vilvoorde

Ik huiver voor mensen met een missie: rabiate flaminganten, onverbeterlijke communisten, fanatieke IS-strijders, ongekroonde prinsen, VRT-directeurs. Die zijn gevaarlijk omdat ze hun al met al gewo...

Lees het hele artikel

De warmte van het nest

Ik zal dat nooit vergeten. In de Kamercommissie Sociale Zaken – ik zat in de oppositie, en had me vastgebeten in de pensioenwetgeving – moest een zogeheten reparatiewet worden behandeld (een wet wa...

Lees het hele artikel

De verrekte gelijkhebber

Er zijn mensen die dat een geweldig idee vinden: ‘Ik heb het voor het zeggen: mijn wil is wet.’ Er zijn er die dat een ronduit afschuwelijke gedachte vinden; omdat het op gespannen voet staat met d...

Lees het hele artikel
1 van pagina's Nieuwer Eerder