Donderdag 13 januari

Ik heb nooit de eer gehad een Royal te interviewen, maar mijn goede ex-collega Martine Tanghe wel. En ze mocht zelfs prinses Mathilde naar haar favoriete boek vragen. “De helaasheid der dingen” was het antwoord. En ik zag ze in Laken al meezingen met het Pruimenlied uit de Helaasheid. Het wonder is geschied, het wonder is geschied, mijn pruim is nat en het regent niet…

Vroeger, op de redactie, ontstaken wij ook wel eens in gezang. Zongen we onder meer de Internationale, met het onverwoestbaar mooie Sterft, gij oude vormen en gedachten. Maar oude vormen en gedachten, die sterven altijd moeilijk, weet ik...

Toen ik als student na korte tijd het extreem-linkse en door Mao geïnspireerde Amada verliet, zeiden zij die wél bleven, dat dat van doen had met mijn beperkte beginselvastheid. En dat was juist. Ik ontbeer de geestelijke lenigheid om me vast te klampen aan een idee-fixe. Sommige mensen kunnen dat wel. Acteur Dirk Tuypens bijvoorbeeld – bekend uit Witse. Hij is de man die de favoriete schrijver van Mathilde en andere cultuurdragers samenbrengt in het verzet tegen het Vlaams-nationalisme.

Tegelijk geeft de goede man, Tuypens dus, zijn onvoorwaardelijke steun aan Revolution Rock, het popfestival dat Steve Stevaert gaat organiseren in Cuba. Anders gezegd: Tuypens heeft het moeilijk met de wil van de kiezers; maar de dictatuur van El Lider Maximo, dat is vanzelfsprekend geen punt.

Maar misschien moet ik het allemaal zo scherp niet zien. Misschien is het verschil tussen België en Cuba niet eens zo groot. Per slot van rekening hebben in beide landen de hoogste regeringsinstanties gezegd: “Dit model werkt niet meer.” Maar u hoeft hen vanzelfsprekend nooit op hun woord te geloven.


Eerder

Het zinnetje teveel

Het is het kenmerk van Jean-Marie Dedecker. Het ene zinnetje waarover iedereen dan valt en eindeloos doorboomt, waardoor de rest van een uitstekend geargumenteerd betoog compleet over het hoofd wor...

Lees het hele artikel

Binnenkort thuis op de buis: een 22-jarige gast uit Vilvoorde

Ik huiver voor mensen met een missie: rabiate flaminganten, onverbeterlijke communisten, fanatieke IS-strijders, ongekroonde prinsen, VRT-directeurs. Die zijn gevaarlijk omdat ze hun al met al gewo...

Lees het hele artikel

De warmte van het nest

Ik zal dat nooit vergeten. In de Kamercommissie Sociale Zaken – ik zat in de oppositie, en had me vastgebeten in de pensioenwetgeving – moest een zogeheten reparatiewet worden behandeld (een wet wa...

Lees het hele artikel

De verrekte gelijkhebber

Er zijn mensen die dat een geweldig idee vinden: ‘Ik heb het voor het zeggen: mijn wil is wet.’ Er zijn er die dat een ronduit afschuwelijke gedachte vinden; omdat het op gespannen voet staat met d...

Lees het hele artikel
1 van pagina's Nieuwer Eerder