Anekdote

Wallonië is het enige buitenland waar we wél naartoe mogen, én een aanrader: het leven is er trager, vriendelijker, warmer, chaleureuzer. Je gaat daar niet alleen naar de winkel om iets te kopen. Je bespreekt er met de andere klanten de toestand van de wereld. Niemand is er ooit gehaast.

Bij de bakker gaat het over de distance, de anderhalve meter. Wat hier (maar ook elders) niet wordt gerespecteerd. Eén van de klanten zegt: ‘Ce sont les Flamins qui ont inventé tout ce bazar. C’est vraiment la dictature ça’.

De bakkersvrouw lacht mee, en kijkt in mijn richting. Ik stamel wat over les virologues. Waarop diezelfde man: ‘Mais ils se gonflent. Surtout ce gros. Comment s’appelle-t-il? ’ En nog een andere man voegt toe: ‘C’est comme les grenouilles ça.’

Wat een metafoor, denk ik.


Eerder

De Transparante Schijn

Volgens de regels van de kunst mag het niet: schrijven over wit, maar beginnen over zwart, waar ook veel voor te zeggen valt. Toch doe ik het. En niet alleen omdat de regels van de kunst in postmod...

Lees het hele artikel

Een simpel mechaniekje

‘We hebben onze les geleerd.’ Het is de boodschap van BBC-baas Tim Davie, na maar liefst 110.000 klachten van kijkers en luisteraars – net geen verdubbeling van een vorig record uit 2005 - over de ...

Lees het hele artikel

Over de literatuur en het wereldgebeuren

Ik heb het in de Germaanse geleerd: literatuur is toegevoegde waarde bij de werkelijkheid. Freud moet ooit hebben gezegd dat hij zonder Shakespeare en Dostojevski nooit tot hetzelfde wetenschappel...

Lees het hele artikel

De stand van de staat

Het is een klein bericht, ergens in het midden van de krant. De FOD Financiën gaat tijdelijk 200 mensen in dienst nemen om slachtoffers van de watersnood te helpen met ‘hun documenten’. Een initiat...

Lees het hele artikel
1 van pagina's Nieuwer Eerder